خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک شهر زیر زمینی ذلف آباد جلوه ای از تاریخ کهن :محوطه تارخي ذلف آباد نيز يكي از اين سكونت گاههاست كه بواسطه وسعت و غناي فرهنگي به عنوان مهمترين سايت تاريخي فراهان و يكي از بزرگترين محوطه هاي تاريخي استان شناخته مي شود.

محوطه تاريخي دلف آباد يا ذلف آباد كه در ميان اهالي فراهان به عنوان خرابه ها يا شهر زيرزميني ذلف آباد خوانده مي شود، به صورت محوطه اي وسيع در 3 كيلومتري شمال شرق شهر فرمهين و دو طرف جاده آسفالته فرمهين به آشتيان و تفرش قرار گرفته ، به گونه اي كه در جاده مذكور محوطه را به دو بخش شرقي و غربي تقسيم كرده است. محوطه ياد شده به صورت برآمدگي هاي و تل هايي در موقعيت مذكور در ميانه دشت فراهان ، دركنار امام زاده احمد بن علي(ع) كه به عنوان يك يادمان تاريخي از دوره ايلخاني و يك بناي زيارتي مورد احترام اهالي شناخته مي شود واقع است.

اين بنا ار آن حيث كه مركزيتي براي برگزاري جشن برداشت گندم، آب پاشان يا تيرگان كه جشن و مراسمي آئيني مختص فراهان است، موقعيتي ممتاز دارد. محوطه تاريخي ذلف آباد كه وجود راههاي زير زميني آن براي مردم فراهان به صورت يك افسانه ماندگار در آمده بر اساس مطالعات بعمل آمده محوطه اي وسيع بالغ بر 110 هكتار است. اين محوطه در منابعي چون نزهت القلوب حمدالله مستوفي در سده هشتم ه ق بيان شده و در آن منبع به عنوان يكي از بزرگترين روستاهاي فراهان اشاره شده است. در منابع دور قاجار به مراتب بيشتر از ديگر منابع به اين محوطه به عنوان مكاني معمور پرداخته شده است. اين منابع متفق القول به وجود شهري زير زميني در محوطه يادشده و در محال فراهان اذعان داشته و شكل گيري ساختارهايي اوليه آن را به ابودلف عباسي منتسب ساخته است.

مطالعات اوليه در قالب گمانه زني ها، به شكل گيري اين محوطه در قالب يك شهر در دوره ايلخاني(سده هفتم و هشتم ه ق) صحه گذاشته است. و توسعه آن در دوره هاي تيموري و صفوي و زوال و نابوديش را در دوره قاجار مفروض دانسته است. با تكميل مطالعات سطحي و انجام كاوش باستان شناسي در باب اين محوطه نتايجي حاصل شد كه فرض هاي ابتدايي را به يقين رساند.سبا انجام كاوش فصل اول اين محوطه كه در قالب 700 مترمربع انجام شد، شواهد و نشانه هايي حاصل آمد كه بر شكل گيري شهري بر اساس اصول و مطالعات پايه اي توسط ساكنان صحه گذاشت. بر اساس اين پژوهش كه منجر به كشف بخشي از ساختارهاي مسكوني و عمومي از جمله بقاياي يك حمام شد؛محوطه تاريخي ذلف آباد به عنوان شهري آباد و با مردمي شيعه مذهب كه زندگي آنان مبتني بر بهره وري از كشاورزي و دامداري و توليد بوده شكل گرفته است.

ساكنان اين محل بر اساس مبادلات فرهنگي و تجاري برخي از مواد و مصالح مورد نياز در شكل بخشي به ساختارهاي معماري و برخي از فرآورده هاي مورد نياز براي زندگي روزمره را از طريق مبادلات تجاري تامين نموده و خود دست به توليد برخي ديگر زده اند.اين شهر به احتمال زياد داراي بخش هاي مختلف و طبقه بندي مشاغل بوده و از وجود ساختارهاي عمومي در ارتباط با مذهب و زندگي روزمره و محله هايي براي معيشيت طبقات اجتماعي چندگانه بهره مي برده است.

در ارتباط با اين كاوش سواي از فضاهاي مسكوني كه پس از دوره اصلي شكل گيري در دوره هاي بعدي(تيموري و صفوي)دوباره با دخل و تصرفات و مرمت هاي موضعي مورد استفاده واقع شده بودند. اشيايي منقول از قبيل مسكوكات، ظروف سفالي و... كه در ارتباط با شيوه زندگي ساكنين قابل بررسي بودند، بدست آمده است.

محوطه ذلف آباد كه در اين فصل از كاوش مجالي براي پيدا كردن راههاي دسترسي و ساختارهاي شكل گرفته در زير زمين به قول منابع، باقي نماند در اوايل دوره قاجار همانطوري كه منابع[تاريخي] از جمله ناسخ التواريخ و روضت الصفآء و ...اشاره مي دارند به دلايلي كه آنرا طغيان و سركشي مردمش عليه دولت قاجار و عليه ايماني خاني حاكم فراهان دانسته، در سال 1230 ه ق بدستور فتحعلي شاه قاجارو سركرگردگي عبدالله خان گرجي يوزباشي، به شيوه هاي مختلف كه نقل منابع در باب آن چندگانه است از هستي ساقط مي گردد.اين محوطه تارخي در تابستان سال 88 رونمايي گرديد./س

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک وی از سلسله سادات تفرش و از شاگردان مقدس اردبیلی و مورد وثوق کامل ایشان بوده به حدی که مقدس اردبیلی به شاگردان خود گوشزد می‌کنند که پس از من برای حل مشکلات علمی خود در شرعیات به میرعلام تفرشی و در عقلیات به میر فیض الله عبدالقاهر حسینی تفرشی رجوع کنید در حال حاضر هم تمام علمای اعلام و فقهای عظام به قدر و منزلت علمی و مذهبی میر علام واقف می‌باشند . قرن یازدهم هجری واواخر دوران صفویه فراگیری علوم دینی را از دوران کودکی آغاز کرد. پس از گذراندن دروس مقدماتی، به نزدمقدس اردبیلی رفت و علوم نقلی و فقه را از او فرا گرفت. پس از مدتی، به تحصیل علوم عقلیات مشغول گردید. وی در زهد و تقوا به درجه‏ای رسید که تمام علمای اعلام و فقهای عظام به قدر و منزلت علمی و مذهبی میر فضل الله واقف می‌باشند . ایشان مورد وثوق کامل مقدس اردبیلی بوده به حدی که به شاگردان خود گوشزد می‌کنند که پس از من برای حل مشکلات علمی خود در شرعیات به میرعلام تفرشی و در عقلیات به میر فیض الله عبدالقاهر حسینی تفرشی رجوع کنید میرفیض الله عبدالقاهر حسینی تفرشی در نجف درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد.زمان فوت آن به قرن یازدهم هجری واواخر دوران صفویه می‌رسد./س

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

دکتر عباس صلاحی نماینده مردم شریف شهرستان تفرش و آشتیان .دارای مدرک دکتری تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی است.

سوابق ایشان :ریاست شبکه بهداشت و درمان شهرستان تفرش ، مدیر گروه توانبخشی بیمارستان میلاد تهران و بانک ملی و عضو فعال بسیج مستضعفین

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

ريیس دانشگاه تفرش از انعقاد تفاهم‌نامه همکاری بین سازمان صنایع هوایی کشور و دانشگاه تفرش خبر داد و گفت: این سازمان از دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه حمایت خواهد کرد.

به گزارش سرويس فناوري ايسنا، دکتر احمدرضا ربانی با اشاره به تقویت ارتباط دانشگاه با صنعت گفت: دانشگاه تفرش در این راستا تاکنون جلسات متعددی با مدیران صنایع برگزار کرده است.

وی افزود: در این تفاهم‌نامه که به امضاي طرفین رسید، مقرر شد بین دانشگاه و سازمان هوایی کشور بحث‌های علمی و پروژه‌های صنعتی مبادله شود.

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

خبرگزاری فارس: معاون فرهنگی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان مرکزی از برگزاری سلسله‌ جشن‌های مهدویت در 40 بقعه از بقاع متبرکه استان خبر داد.

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک عبدالعظیم قریب، فرزند میرزا علی سررشته‌دار در مرداد ۱۲۵۸ خورشیدی (رمضان ۱۲۹۶) در قریهٔ گرکان تفرش، از توابع آشتیان متولد شد. مقدمات زبان فارسی و عربی را در زادگاه خود آموخت. در نوجوانی در سال ۱۳۱۱ ه.ق به تهران آمد و نزد اساتید بزرگ آن روزگار به تحصیل و فراگیری زبان و ادبیات عرب، علم اصول، هیئت و نجوم پرداخت.

منطق و حکمت را در مدرسهٔ سپهسالار جدید نزد میرزا طاهر تنکابنی و زبان فرانسوی را در مدرسهٔ دارالفنون فراگرفت. میرزا عبدالعظیم خان قریب در سال ۱۳۱۷ ه.ق به استخدام وزارت معارف درآمد و در مدرسه علمیه که تنها آموزشگاه به شیوه جدید بود به تعلیم دانش‌آموزان مشغول گردید. از سال ۱۳۲۴ ه‍.ق تدریس در مدرسهٔ نظام را آغاز کرد و مدتها با وجود پیری مدرسهٔ نظام را ترک نکرد، و برخی از رجال بعدی ایران همچون کلنل محمدتقی پسیان از شاگردان او بودند. از سال ۱۳۲۰ قمری در مدرسهٔ دارالفنون و سپس در دارالمعلمین مرکزی (بعداً دانشسرای عالی) از نخستین دورهٔ تأسیس آن شروع به تدریس ادبیات فارسی کرد. استادان دارالمعلمین، کسانی چون ابوالحسن فروغی، شیخ مرتضی نجم‌آبادی و فاضل تونی نسبت به «جناب میرزا» احترام خاصی را رعایت می‌کردند. میرزا عبدالعظیم خان قریب همچنین در مدرسهٔ سیاسی و مدرسهٔ ایران و آلمان نیز تدریس می‌کرد، و ضمن آنکه درس فارسی می‌داد، در سر درس آموزگاران آلمانی حضور می‌یافت تا سبک نوین تدریس را از آنان فراگیرد و به کار ببرد. از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۱ شمسی نیز پنج سال تعلیم محمدرضا شاه را به عهده داشت. هنگامی که دانشگاه تهران تأسیس شد، قریب از اولین کسانی بود که به مقام استادی دانشگاه برگزیده شد و در دانشکده ادبیات عهده‌دار تدریس زبان و دستور فارسی شد. این سمت را تا پایان عمر به عهده داشت. وی به عضویت فرهنگستان ایران نیز انتخاب شد و از اعضای برجسته این فرهنگستان به شمار می‌رفت. عبدالعظیم قریب در زبان و ادبیات فارسی و عربی تسلط بی‌مانندی داشت و حدود ۵۸ سال از عمرش را با عشق و علاقه صرف تدریس دستور زبان فارسی و تعلیم و تربیت فرهیختگان ایران کرد. زمانی که وی تدریس را آغاز نمود، در مدارس به زبان فارسی اهمیتی داده نمی‌شد و متون مناسب برای تدریس این زبان به محصلان در دسترس نبود و یا اصلا وجود نداشت. وی قواعد زبان فارسی با به سبک دستورهای فارسی زبان اروپایی تدوین کرد و دستور زبان فارسی را در چهار جلد تألیف کرد. وی منتخباتی از نظم و نثر اساتید زبان فارسی را به نام فرائدالادب تهیه کرد که سالها در مدارس تدریس می‌شد. قریب نخستین استادی بود که دستور زبان فارسی را در قالبی ساده و روشن تدوین کرد و تدریس آن را به صورت ماده مستقل در مدارس رواج داد. از دیگر فعالیت‌های فرهنگی قریب جمع‌آوری حدود هزار جلد کتب نفیس خطی بود که در کتابخانه بزرگ خود نگهداری می‌کرد. استاد عبدالعظیم قریب در سال ۱۳۲۶ طی جشنی از سوی دانشگاه تهران مورد تقدیر قرار گرفت و به پاس خدمات علمی و فرهنگی خود به دریافت نشان ویژه دانشگاه تهران نائل گردید و یکی از تالارهای دانشگاه نیز به نام وی نهاده شد. مرگ:وی که در سال های پس از بازنشستگی هنوز دردانشگاه تدریس می کرد ٬ به سبب زمین خوردن ٬ دچار شکستگی استخوان پای چپ شد و بستری گردید و بعد از عمل جراحی ٬ به سبب کِبَرِ سن و ناراحتی ناشی از شکستگی پا ٬ به رحمت ایزدی پیوست. عبدالعظیم قریب در سوم فروردین ۱۳۴۴ در تهران درگذشت. مزارش در جوار عبدالعظیم٬ در ایوان حرم مُشْرِف به صحن آیت الله کاشانی (صحن شاه سابق) ٬ واقع است؛ اما ٬ به سبب بسته شدن ایوان ٬ دسترسی به آن میسّر نیست. اکنون فرهنگستان زبان و ادب فارسی٬ برای قدردانی از خدمات فرهنگی او خانه قدیمش را در روستای گَرَکان بازسازی کرده و مرکز مطالعات دستور زبان فارسی قرارداده و مراسم افتتاح آن در ٢٠ آبان ١٣٧٨ برگزار شده است. خاندان:پدرش٬ میرزا علی ٬ سررشته دار مستوفی و از دانشمندان و اهل فضل زمان خود و پدربزرگش٬ میرزا یوسف مستوفی٬ وزیر شیخعلی میرزا پسر فتحعلی شاه بود و در قلمرو حکومت او به امور وزارت اشتغال داشت. مادرش٬ دختر میرزا اسماعیل مستوفی٬ زنی بود دارای تحصیلات که ٬ به گفته عبدالعظیم قریب٬ کارهای نوشتنی و خواندنی خویش را خود انجام می داد. جدّش حاج عبدالقریب بود که همه جناح های خاندان قریب از وی منشعب می‌شود. عبدالعظیم قریب پنج فرزند داشت: سه دختر و دو پسر. پسر بزرگ او ٬ مرحوم عباس قریب٬ پزشک متخصص رادیولوژی و چشم پزشکی ٬ سال‌ها در بیمارستان بانک ملی خدمت کرد و در سال ۱۳۷۳ درگذشت. دختر مهتر او ٬ صدیقه قریب (همسر آقای معرفت ٬ صاحب کتاب خانه معرفت)٬ در سال ۱۳۷۵ درگذشت. دختر کهترش٬ مرحوم معصومه قریب٬ استاد گروه زبان شناسی همگانی دانشگاه تهران ٬ در سال ۱۳۷۴ درگذشت. پسر کهترش، یحیی قریب٬ استاد بازنشسته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران است. دختر دیگرش٬ زهرا قریب٬ همسر محمد قریب٬ بنیانگذار طب کودکان در ایران است که دارای دو پسر (حسین قریب، متخصص بیماری‌های عروق و داخلی و از پزشکان برجسته ایرانی که اکنون در مرکز پزشکی مایوکلینیک امریکا مشغول خدمت است؛ و محسن قریب، متخصص رادیولوژی) و دو دخترند. آثار :فرائدالادب در نظم و نثر منتخب (در ۶ جلد، چاپهای متعدد)،دستور زبان فارسی (در ۴ جلد)،قواعد فارسی در صرف و نحو،بدایه‌الادب (۱۳۲۴ ه .ق)،کتاب ا۱۳۲۴ در ۳ جلد (۱۳۴۶ ه .ق)،قرائت فارسی، در ۲ جلد (به دستور وزارت فرهنگ و با همکاری تنی چند ازدانشمندان) (۱۳۰۲)،بدیع (۱۳۰۲)،تصحیح و تحشیه کلیله و دمنه (۱۳۰۸)،تصحیح و تحشیه گلستان سعدی (۱۳۱۰)،تصحیح تاریخ برامکه (۱۳۱۳)،سخنان شیوا (۱۳۱۸)،منتخب کلیله و دمنه (۱۳۲۰)،تصحیح و تحشیه بوستان سعدی (۱۳۲۸) منابع : آرین پور، یحیی: از نیما تاروزگارما، تهران، انتشارات زوار، ۱۳۷۶/مرسلوند، حسن: زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، تهران، الهام، ۱۳۷۵-۱۳۶۹/مجله یغما، سال هجدهم، شماره ۱، فروردین /س        

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک  وی همچنین به عنوان مربی و معلم خط نستعلیق در کلاس‌های انجمن خوشنویسان ایران از سال ۱۳۴۶ نیز فعالیت کرده‌است و از بنیانگذاران انجمن خوشنویسان استان مرکزی است که از بدو تأسیس تا کنون، این همکاری ادامه داشته‌است.

وی شاگرد استادان سیدحسین میرخانی و سیدحسن میرخانی است. فتحعلی واشقانی در سال ۱۳۰۹ هجری خورشیدی در روستای واشقان از توابع فراهان اراک متولد شد. دراوان کودکی نخست به فراگیری قرآن و تحصیلات مکتبی و تمرین خوشنویسی پرداخت. اولین استادش در خط، میرزا ذبیح‌الله واشقانی بود که اولین سرمشق را بر لوح چوبی با عبارت «اول کارها به نام خدا» تعلیم کرد.

وی در سال ۱۳۳۵ به تهران مهاجرت کرد و در کلاس اساتید بزرگی همچون سیدحسین و سیدحسن میرخانی شرکت نمود و مراحل رشد در خوشنویسی را طی کرد. انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۴۳ او را به عنوان اولین مدرس خود انتخاب نمود و بسیاری از شاگردان ایشان هم‌اکنون در انجمن خوشنویسان ایران به عنوان مدرس فعالیت می‌کنند.او در سال ۱۳۵۹ به تشخیص اساتید سیدحسن و سیدحسین میرخانی٬ علی اکبر کاوه و ابراهیم بوذری به درجهٔ استادی رسید.

وی در سال ۱۳۶۷ به استناد آثار قلمی و نمایشگاه و فعالیت فرهنگی هنری که از وی به جا مانده بودگواهینامه درجه یک هنری که معادل مدرک دکتری است را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. استاد ضمن برگزاری کلاس های آموزشی به تاسیس انجمن خوشنویسان در شهرهای اراک، تفرش، آشتیان، ساوه، مامونیه، دلیجان، محلات، خمین، شازند، کمیجان، خنج، اوز، گراش، لار، لامر و بستک اهتمام ورزید.

 او در سال ۱۳۷۱ به‌عنوان نماینده ایران برای اشاعه هنر خوشنویسی به کشور یمن رفت و در سال ۱۳۷۵ نیز به همراه سایر استادان به کشور جمهوری آذربایجان سفر کرد.

وی در سال ۱۳۷۵از اکبر هاشمی رفسنجانی لوح تقدیر دریافت کرد. تاکنون کتاب‌های زیر به خط فتحعلی واشقانی به چاپ رسیده است: ترجمه فرآن مجید جلی قلم کلک مشکین آیت مهر دیوان حافظ مشق مشکین
 

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:\

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک هرایرانی نام فراهان را می شنود به یادنام آوران ادبیات و سیاستمداران اسلام شناس و ضد استعماری چون قائم مقام فراهانی و میرزاتقی خان امیرکبیر می افتد. لغت شناسان فراهان را فشرده واژه فراهامون می دانند.

شهرستان فراهان سرزمینی که از یکسر به خورهه و از سویی به تفرش و از سوی دیگر به کمیجان کشیده شده بود فراهان نامیده می شد.

فراهان در سده نخستین هجری قمری از متعلقات همدان بوده و مردم بومی آن پیرو آئین زرتشت بودند  آتشکده آذرگشنسب تا سال 282 هجری قمری در روستای فردقان می سوخته تا اینکه در زمان خلافت خلیفه دوم توسط مالک بن عامر اشعری مسلمان شدند.

فراهان در عهد ساسانیان خوش آب و هوا و شامل 360 پارچه روستا می شده است.

فراهان تا پیش از سال 1316 از توابع شهرستان قم بود و بعد از آنکه ساطان آباد عراق به شهرستان اراک تبدیل شد فراهان جزء شهرستان اراک شد و در سال 1342 بعد از اینکه تفرش به شهرستان ارتقا یافت فراهان به دو بخش به فراهان سفلی تابع بخش مرکزی اراک و فراهان علیا تقسیم شد در تغییراتی که در سالهای 1366 و 1372 رخ داد تعداد 15 روستای دیگر از فراهان جدا و به شهرهای کمیجان و اراک ملحق گردید و در سال1389 با مرکزیت فرمهین با جمعیت 26 هزار نفر دو بخش و 53 روستا بعنوان شهرستان فراهان هویت مستقل پیدا کرد.

اقتصاد منطقه برپایه کشاورزی و دامپروری استوار می باشد و منطقه انبار غله و خطر زرخیز مشهورات که عمده محصولات آن گندم، جو، یونجه، حبوبات ، سیب زمینی و انگور می باشد. مکانهای تاریخی و مذهبی این شهرستان شامل امام زاده احمدبن علی در شهر منطقه ذلف آباد فرمهین ، محوطه تاریخی و شهر زیرزمینی ذلف آباد ، تکیه تاریخی فرمهین، امام زاده حسن ا لا فطس واقع در روستای اسفین. جاذبه های تاریخی و فرهنگی شهرستان فراهان شهر زیرزمینی ذلف آباد:این شهر که در سال 1388 حفاری و رونمایی گردید

یکی از سکونت گاههای دوران ایلخانان می باشد که در 5 کیلومتری شمال شهر فرمهین واقع شده است و به صورت یک سایت موزه مورد بازدید مردم قرار می گیرد این شهر تا 200 سال قبل محل زندگی مردم بوده که در این سالها توسط حکومت قاجاریه به آب بسته می شود و مردم فراهان مجبور به ترک آن می شوند.

این شهر زیر زمینی در جوار امامزاده احمد ذلف آباد قرار دارد جشن قدگان یکی از نادرترین مراسم این منطقه در امامزاده احمد ذلف آباد و در روز اول تابستان برگزار می گردد. تکیه فرمهین/قدمت : قاجار قدمت این تکیه مربوط به دوره قاجار است.از نظرمعماری بناهای اسلامی دارای ویژگی های ممتاز است.

کاربری آن برای برگزاری سوگواری حضرت سیدالشهداء(ع) و برگزاری تعزیه بوده است. مراسم تعزیه در فصول سرد درون تکیه برگزار می شد که مردان در طبقه پایین و زنان در نیم طبقه دوم قرارمی گرفتند.

در فصل گرم در محوطه باز حیاط و برروی سکویی که در وسط حیاط تعبیه شده بود برگزار می شد. امامزاده حسن ا لافطس /قدمت: دوره اسلامی قرن 9 و 10 فراهان /روستای احمدبن علی /قدمت: ایلخانی سه کیلومتری شمال شرق فرمهین-کنار محوطه ذلف آباد ، جاده ارتباطی فرمهین به تفرش و آشتیان قرار دارد.

علاوه براهمیت زیارتگاهی و مجاورت با محوطه تاریخی و شهر زیر زمینی زلف آباد هر ساله در اول تیر ماه مراسم آئینی و باستانی جشن تیرگان یا آب پاشان با حضور چند هزار نفر جمعیت در آن برگزار می شود .این جشن تحت عنوان میراث فرهنگی در سال 1389 به ثبت آثار ملی رسیده است.

بقایای آتشکده فردقان، شاهزاده حسین نظامآباد ، حمام جنجین و امام زاده تبرتهاز دیگر جاذبه های تاریخی و مذهبی این منطقه است. مشاهیر و مفاخر:امیرکبیر، قائم مقام فراهانی،ادیب الممالک فراهانی، میرزا عیسی قائم مقام فراهانی صنایع دستی: صنایع دستی این منطقه را جاجیم بافی/ گلیم بافی به ویژه قالی بافی تشکیل می دهد.  /س

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

رئیس دانشگاه تفرش از انعقاد تفاهم نامه همکاری بین سازمان صنایع هوایی کشور و دانشگاه تفرش خبر داد و گفت: این سازمان از دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه تفرش حمایت خواهد کرد.

دکتر احمد رضا ربانی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تقویت ارتباط با صنعت گفت: دانشگاه تفرش در این راستا تاکنون جلسات متعددی با مدیران صنایع برگزار کرده است.

خبرگزاری هدهد شهرستان تفرش:

سد الغدیر شهرستان ساوه جوان 25 ساله‌ي افغان را که در حال شنا بود به کام مرگ کشاند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) - منطقه مرکزی، گروههای امداد و نجات جمعیت هلال احمرشهرستان ساوه جسد وی را از سد خارج کردند.

این سومین قربانیِ سدهای استان مرکزی در سال 91 است.

در یک ماه گذشته یک جوان در سد کشه تفرش ویک جوان دیگر نيز در سد خاکی روستای مزرعه نو شهرستان خمین غرق شده بود.

بي توجهي به تابلوي شنا ممنوع در حاشيه سدها، نداشتن مهارت شنا و جريانات کششي زير آب به علت خاکي بودن سد، گرفتگي عضلاني و گرمي و سردي نقاط مختلف آب از دلایل غرق شدن در سدها است.